Як осорхонае калони  зебое дар  Ангилия  мавҷуд  буд, ки  дар ончо  ду сурате  овезон  кардаги   буд,  ки  яке сурати  фаришта  ва дигаре  сурати шайтон   буд.    Як вақт  соҳиби  ҳамон осорхона ки  хело рассоми  хубе буд  мехоҳад чеҳраи  ягон  шахси зеборо  дар  чеҳраи фаришта  тасвир  намояд. Баъд  ба кофтани  шахси  зебо шуруъ  мекунад  аммо мекобад, мекобад  мутасифона  касеро намебад. Баъд  мегуяд,  ки  як  ба бохча  равам  яке дар онҷо  пайдо  мекунам. Онҷоро  бисёр тамошо  мекунад ки  як писар  бачае шишта  бози       кардаистодааст ва  он кудак  гашта  ба тарафи  мард  нигоҳ карда  механдад ва  чеҳраи он  кудак  ба  ин рассом  писанд  меояд. Баъд  ба  назди он кудак  миеёяд, ки  падару модараш  дар  онҷо нишастагиаанд баъд  ба падару  модари он кудак вазъиятро  мефаҳмонад, ки  ман мехоҳам  чеҳраи кудаки  шуморо  дар чеҳраи  фаришта  тасвир намоям. Падару  модари  он кудак  рози  мешавад. Баъд рассом  шуруъ  мекунад ва  мекашад  бисёр зебову  равшан  меояд дар осорхонааш  мемонад.

Бисёр  солҳо  мегузарад рассом  пир  мешавад баъд  боз  мехоҳад, ки  расми  ягон нафари  безебро  дар чеҳраи  шайтон  тасвир намояд. Боз  ба  кофтани шахси  безеб  шуруъ мекунад.  Ба  тамоми давлатҳо  сафар  мекунад аммо  ягон  шахси безебро  пайдо  намекунад баъд  мегуяд  як  ба ягон турма  равам  яке дар  онҷо   пайдо мекунам. Ба  як  турмае мерасад  дар  турма бисёр  одамони  безеб буд. Як нафареро  дар  турма баъди  3  руз бояд  ба  қатл бояд  расонанд. Баъд  марди рассом  аз  як тараф  турмаро  то охираш  мегардад  ягон шахсеро  пайдо  намекунад, ки  чеҳраи  уро дар  чеҳраи  шайтон тасвир  намоянд. Баъд  баромадани мешавад, ки  посбони  ҳамон  турма  мегуяд,  ки  ба шумо  чи  дар кор  баъд  рассом вазъиятро  мефаҳмонад, ки  ман мехоҳам  чеҳраи  ягон нафаро  дар  чеҳраи шайтон  тасвир  намоям посбон  инро  шунида мегуяд,  ки  як нафаро  мо  баъди 3  руз  мо ба  қатл  мерасонем рафта  онро  бинем рассом   рози  мешавад. Мераван  бар таги  падвале  медароянд ки  як  марде зиндони буд ва  бисёр  як чеҳраи  бадҳайбате  дошт. Бале  анаин  чеҳра бисёр  ба  шайтон мувофиқ  меояд  рассом аз  он  мард мепурсад  ки  ман мехоҳам   чеҳраи  шайтонро ба  чеҳраи  ту тасвир  намоям  ту рози  ҳасти  ё не марди  зиндони  рози шавад нашавад   3 руз  пас уро  ба  қатл мерасонанд. Марди  зиндони  баланд хандида  мегуяд  наход чеҳраи  шайтонро  ба чеҳраи  фаришта  кашанд хамин  гапро  мегуяду бад  ба  замин афтода   руяшро бо нохунҳояш   мехарошаду меканад  .Бад  рассом ин гапро  шунида  ҳайрон мешавад бад   ба  фикр  меафтад ва  дар  ҳамин лахза  ба  ёдаш меафтад  мегуяд  ки ту  хамон  кудаке ҳасти  ки  ман дар  чеҳраи  фаришта чеҳраи  туро  тасвир намудам.Рассом  аз  зиндони мупурсад  ки  ту чихел  бар  зиндон афтоди.  Марди  Зиндони мегуяд  ки  ман аввал  бисёр  як кудаки  фаъоле  будам ва  бисёр  корхо хубе  анҷом  медодам бади  чанд  рузе бо  писарони  бад ҳамроҳ  шудам  корҳои бадеро  анҷом додам  як руз  як  дузди  хурде кардам  ки  дар чашмам  наафтод  ва ҳамин  хел  ба дуздиҳои  калон  ва баъд  аз  он  ба одам  куши  ва   ҳаминтавр  ба  зиндон афтодам…