Ҳоҷа Ҳофиз ва хиштрез

Хоҷа Ҳофизи Шерозӣ аз роҳе мегузашт. Дар паҳлуи роҳ як хиштрезро дид, ки шеърҳои ӯро ғалат -ғалат хонда истодааст. Ҳофиз андак гуш доду баъд якбора хиштҳои рехта мондаи хиштрезро пахш карда гузаштан гирифт. Хиштрез ӯро дида тохта омаду аз гиребонаш гирифта дашном дод: — Магар чашмат кур аст, ки роҳро монда аз болои хиштҳо меравӣ … Читать далееҲоҷа Ҳофиз ва хиштрез

Дар ситоиш ва пайравии Ҳофиз

Садриддин Айнӣ — Мухаммас бар ғазали Ҳофиз Сайру гашти лолазорон ёд бод, Афту хези майгусорон ёд бод, Ишрати фасли баҳорон ёд бод, «Рўзи васли дўстдорон ёд бод, Ёд бод он рўзгорон, ёд бод!» Сўхт ҳиҷрон хирмани бунёди ман, Гашт вайрон хонаи ободи ман, Нест фориғ хотири ношоди ман, «Гарчи ёрон фориғанд аз ёди ман, Аз ман … Читать далееДар ситоиш ва пайравии Ҳофиз

Ҳофизи Шерозӣ — Ғазалҳо 3

Гул дар бару май дар кафу маъшуқ ба ком аст, Султони ҷаҳонам ба чунин рўз ғулом аст. Гў, шамъ маёред дар ин ҷамъ, ки имшаб Дар маҷлиси мо моҳи рухи дўст тамом аст. Дар мазҳаби мо бода ҳалол аст, валекин Бе рўи ту, эй сарви гуландом, ҳаром аст. Гўшам ҳама бар қавли наю нағмаи чанг … Читать далееҲофизи Шерозӣ — Ғазалҳо 3

Ҳофизи Шерозӣ — Ғазалҳо 2

Дар назарбозии мо бехабарон ҳайронанд, Ман чунинам, ки намудам, дигар эшон донанд. Оқилон нуктаи паргори вуҷуданд, вале Ишқ донад, ки дар ин доира саргардонанд. Ҷилвагоҳи рухи ӯ дидаи ман танҳо нест, Моҳу хуршед ҳамин оина мегардонанд. Аҳди мо бо лаби шириндаҳанон баст Худо, Мо ҳама бандаву ин қавм худовандонанд. Муфлисонему ҳавои маю мутриб дорем, Оҳ … Читать далееҲофизи Шерозӣ — Ғазалҳо 2

Ҳофизи Шерозӣ — Ғазалҳо

Агар он турки шерозӣ ба даст орад дили моро, Ба холи ҳиндуяш бахшам Самарқанду Бухороро. Бидеҳ соқӣ, маи боқӣ, ки дар ҷаннат нахоҳӣ ёфт Канори оби Рукнободу гулгашти Мусаллоро. Фиғон, к-ин лўлиёни шўхи ширинкори шаҳрошўб Чунон бурданд сабр аз дил, ки туркон хони яғморо. Зи ишқи нотамоми мо ҷамоли ёр мустағнист, Ба обу рангу холу … Читать далееҲофизи Шерозӣ — Ғазалҳо

Виктор Гюго — Ҳофизи Шерозӣ

Виктор Гюго – адиби маъруфи Фаронса ШОҲИ ФОРС (аз китоби «Савтҳои Машриқ») Подшоҳи форс дорад зиндагӣ бо тарсу бим, Дар тамуз ояд ба Тифлис, фасли дай дар Исфаҳон.. Баҳри тоҷу тахт дорад тарс аз ёрони худ, Бўстонаш гулфишону посбон ҷанговарон, Лек ў бедорхобу музтариб аз бими ҷон. Як сабо бархўрд андар роҳ бо пири шубон, … Читать далееВиктор Гюго — Ҳофизи Шерозӣ

Пушкин — Илҳом аз Ҳофиз

А. С. Пушкин – шоири бузурги рус ИЛҲОМ АЗ ҲОФИЗ (Лашкаргоҳе дар канори Фурот) Маҷў номи баланд аз корзорон, Ту, эй зебоҷавони беғаму доғ! Марав дар ҷанги хунрезӣ ба майдон, Қатори размхоҳони Қаробоғ. Агарчи марг раҳ, н-орад ба сўят, Ҳам Азроил ба қасди ту наёрад, Чу андар ҷанг бинад ҳусни рўят, Зи баҳри куштанат озарм дорад. … Читать далееПушкин — Илҳом аз Ҳофиз

Ҳофизи Шерозӣ

Зиндагинома   Доир ба таърихи таваллуди Шамсуддин Муҳаммад Ҳофизи Шерозӣ (машҳур ба «Лисонулғайб») фикрҳо гуногунанд. Ӯ тахминан дар соли 726 ҳиҷрӣ, мутобиқ ба 1324-1325 милодӣ дар шаҳри Шероз таваллуд шудааст. Падараш — Баҳоуддин дар айёми кӯдакии Ҳофиз аз олам даргузашт. Шамсуддин Муҳаммад, ки фарзанди кӯчаки оила буд, дар тарбияи модар монд. Модар ӯро ба яке … Читать далееҲофизи Шерозӣ