Мерасад ҷон

Мерасад ҷон ба лаб аз бекасию танҳойи, Мезани бар дили ман ханҷари бе парвойи. Ба камолоти ҷамолат қасам, эй моҳи мунир, Ки ба ҳусни ту баробар нашавад симойи. Воъизо панд мадеҳ қисматам аз рузи азал, Будааст ошиқию шефтагию шайдойи. Сари худ хоки дарат мекунам аз руйи вафо, Ба умеде, ки ба рӯям дари худ бикшойи. … Читать далееМерасад ҷон

Боз ояд

Гар зи ту аз сари риққат ба ман овоз ояд, Ҷони беруншуда аз тан ба танам боз ояд. Риштаи айши маро ҳаҷри рухат бибридаст , Чи шавад ришта, ки бар ханҷару миқроз ояд. Ду ҷаҳонро ба ҷави қадр нахоҳад кардан, Онки бар рӯйи ту муштоқу назарбоз ояд. Рамзи ишқ аз назари сифлагон пинҳон аст, Он … Читать далееБоз ояд

Ғам расид

Ғам расид лабҳоям мегурезад аз ханда, Гирдбоди гам карда ҳастиям пароканда. Аз таҷалли ҳуснат шаш ҷиҳат гулистон буд, Рафтию намеояд чун, ту дигар оянда. Ганҷи меҳр дар сина парваридан осон нест, Нақди ҷон ба ин гавҳар ҳеҷ нест арзанда. Баҳри дӯст агар инҷо мекуни фидо ҷонро, Толеъест фархунда давлатист поянда. Иззу ҷоҳи ин олам он … Читать далееҒам расид

Дӯстат медорам

Ошкору ниҳон дӯстат медорам, Бе ҳарфу баён дӯстат медорам. Эй шамъи сафо, эй моҳи мунир, Бе шакку гумон дӯстат медорам. Эй рашки парӣ бо лафзи дарӣ, Гӯям ба забон дӯстат медорам. Қурбони туянд бисёру вале, Беш аз ҳамагон дӯстат медорам. Бемори туям дар бистари гам, Эй ҷони ҷаҳон, дӯстат медорам. Магзору марав, бархезу биё, Наздик … Читать далееДӯстат медорам

Боз меояд

Боз меояд ба ҷилва мебарад аз ман нигор Тоқат аз ҷон, ҳуш аз сар, дил зи бар, аз дил қарор, Баҳри озору шикасту қасди ҷонам кардааст, Чашмсайёд, нозханҷар, ҷилвадому ғамза хор. Ҳоли мо бе ӯ чунон будаст, монад инчунин, Ҷон ҳаваснок, хок бар сар, қалб пурхун, дида чор. Ончӣ аз ишқаш насибам гашт, дар ин … Читать далееБоз меояд

Мимирaм aфсус

Нaдидa aйши чон мимирaм aфсус Ба фарёду фигон мимирам афсус Надорам шиква аз марги чавони Чудо з-он дилситон мимирам афсус Ъаён дида хазони ъумри худро Якин орзурда чон мимирам афсус Висолат орзуи чони ман буд кунун пур ормон мимирам афсус Вафодори туям дони надони Ки ошик хамчунон мимирам афсус Кашида ранчи сахти интизори Бароят мехрубон … Читать далееМимирaм aфсус

Шоири безамони

Бо ҳама ибтикори хеш латма задам низомро. Захми кадимиям наёфт фурсати илтиёмро. Боз зи ҳабси дурият нолакунон фирориям, То ба замини кишвари васл кунам мақомро. Ҳаст тулуъи ҷилваат ҳуҷатти пойдориям, Хислати офтобият медиҳадам давомро. Сафхаи синаам кушо вориди рамз кун бубин Силсилаи паёмро ҷозибаи каломро Бо ҳама ҷонфишониям қосираму гуноҳгор, Аз ки ситонам интиқом бо … Читать далееШоири безамони

Бо нигоҳи ту

Бо нигаҳи ту тавъам аст шаъшаъаи ҷавониям, Мерави ҳазф мешавад номаи комрониям. Огаҳи аз ниёзи ман рамзкушои рози ман, Чун Хати субҳ ошкор пиши ту ҳар ниҳониям. Хоки танам мабин чунин ин қафасист руҳро, Бо ту уруҷ мекунад нимаи осмониям. Вазъи баҳор доштам зири ҳимояи шубоб, Эй ки насиби чашми туст. марҳалаи хазониям. Қатъи умед … Читать далееБо нигоҳи ту

Шарори ҳодисаҳо

Шарори ҳодисаҳо сухт хирмани моро. Ғубори ғусса гирифтаст домани моро. Чу ранг маҳмили мо бе садо сафар дорад, Бубин асоси ба ғафлат нишастани моро. Ки ибрат аз асари рафтагон ҳамегирад,? Кушояд ӯ гириҳи дил бубастани моро. Маоли мо ба ҷуз аз ҳарзакории набувад, Агар шикаст шикастаст гардани моро. Иноншикастанафас боб мекунад мафтуҳ, Замон Бурун кунад … Читать далееШарори ҳодисаҳо

Ниқоби шаб

Сафири субҳ дигарбора ру намуд биё. Ниқоби шаб зи дили каҳкашон зудуд биё. Шукуфаҳои баҳори видоъи олам кард, Хазон гилими зарандудро кушуд биё. Қарор аз дили мо Рафт чун тароватҳо, Ту чун баҳори нав Эй мояи рукуд биё. Чу сабза бе ту нишастам харобу хок ба сар, Мисоли абри баҳориву обу руд биё. Силоҳи сулҳ … Читать далееНиқоби шаб

Роҳёб туи

Ба ҳар дили ки туро ёфт роҳёб туӣ, Ниҳону ҷилваю урёнӣю ниқоб туӣ. На рангу боду на офоқу на баҳору хазон, На ончи Ақл кунад радду иҷтиноб туӣ. Ту бе ниёзию ашё ниёзманди туанд, Сурурбахшу адамсози изтироб туӣ. На зодаиву на зодашуда зи ҳеҷ вуҷуд, Раҳиму тавбапазиранда бе ҳисоб туӣ. Ту бе назирию якто, ки … Читать далееРоҳёб туи

Таманои ту

Он чунон шуру таманноӣ ту бар сар дорам, Лашкари толиби дидори туро сардорам. Домани ишқи туву дасти талабҳои дилам, Дил набардорам агарчи бикаши бардорам. Нест нақши ба ҷуз аз нақши ту бар дафтари дил, Зори дармони туям аз ҳамагон безорам. Накашам миннати кас чунки манам бандаи ту, Аз ту дар хавф фитам ҳам зи ту … Читать далееТаманои ту

Ишқ

Он лаҳза, ки лабҳои ту афтод зи гуфтор, Он лаҳза, ки олам ҳама шуд ҷилвагаҳи ёр. Он лаҳза, ки аз пой фигандат ғами бисёр, Он лаҳза, ки ҷон бахши ба як лаҳзаи дидор. Он ишқ бувад, ишқ бувад, ишқ бувад ишқ. Он рӯз, ки аз мурдану куштор натарсӣ, Он рӯз, ки аз тири шарарбор натарсӣ. … Читать далееИшқ

Мухаммас бар ғазали Ҳилолӣ.

Аз дарди ту ман доруву дармон напазирам, Гар мезаниям теғ, зи дасти ту нагирам. Дарвешам агарчанд ва ё шоҳу амирам, Хоҳам ки ба зери қадамат зор бимирам. Ҳарчанд куни зинда дигар бор бемирам. То чанд ту бераҳм ба ушшоқ ситезӣ, Дар чашми дил аз мадумаки дида азизӣ, Аз ман, ки ба оғӯши рақибон бигурезӣ, Донам, … Читать далееМухаммас бар ғазали Ҳилолӣ.

Ғазали «Оташ андар хирмани мо зад»-и Ҷомӣ.

Оташ андар хирмани мо зад рухат в-ин равшан аст, Холи мушкини ту бар рух донае з-ин хирман аст. Он рухи нозук чу об аз дида рафт, аммо ҳанўз, Нақши холаш чун сиёҳӣ монда дар чашми ман аст. Ту маро чашмиву то бар бому равзан омадӣ, Чашми ман гаҳ бар канори бому гаҳ бар равзан аст. … Читать далееҒазали «Оташ андар хирмани мо зад»-и Ҷомӣ.

Ғазали «Шабам дар мотами ҳиҷрон»-и Ҷомӣ.

Шабам дар мотами ҳиҷрон ду абрӯ дар хаёл омад, Ба сина ҳар куҷо нохун задам, шакли ҳилол омад. Пас аз марг, эй ҳумоюнзоғ, афган устухонамро Дар он саҳро, ки рӯзе бӯи он мушкинғизол омад. Равам дар сояи девори он хуршедрӯ мирам, Чу хоҳад офтоби умрро рӯзе завол омад. Нишони наълҳои маркабаш ҷӯяд сиришки ман, Бале, … Читать далееҒазали «Шабам дар мотами ҳиҷрон»-и Ҷомӣ.

Ғазали «Покбозон ҳама наззораи он рӯй кунанд»-и Ҷомӣ.

Покбозон ҳама наззораи он рӯй кунанд, Ростон майл бад-он қомати дилҷӯй кунанд. Ғамзаҳоро макун ангез паи ғopaти дин, Кофиронанд, мабодо, ки бад-ин хӯй кунанд, Чун хати сабзи ту нозук натавонанд навишт, Хушнависон ба масал гap қалам аз мӯй кунанд. Чун шавад хок сарам, бар сари кӯяш фиганед, Бошад, ин коса сафоли саги он кӯй кунанд. … Читать далееҒазали «Покбозон ҳама наззораи он рӯй кунанд»-и Ҷомӣ.

Мундариҷаи ғазалҳои Ҷомӣ.

1. Аз ёри куҳан намекунӣ ёд. 2. Он ки бар гул гиреҳ аз ҷаъди суманбўи ту баст. 3. То диламро по дар он кӯ баста шуд. 4. Ёр рафт аз чашму лекин рўзу шаб дар хотир аст. 5. Оташ андар хирмани мо зад рухат в-ин равшан аст. 6. Боз ҳавои чаманам орзуст. 7. На ғизоле, … Читать далееМундариҷаи ғазалҳои Ҷомӣ.

Ғазали «Ёр рафт аз чашму лекин рўзу шаб дар хотир аст»-и Ҷомӣ.

Ёр рафт аз чашму лекин рўзу шаб дар хотир аст, Гар ба сурат ғоиб аст, аммо ба маънӣ ҳозир аст. Ошиқ андар зоҳиру ботин набинад ғайри дўст, Пеши аҳли ботин ин маънӣ, ки гуфтам, зоҳир аст. Дар ҳузури дўст ҳар ҷониб назар кардан хатост, Як замон ҳозир нишин, эй дил, ки ҷонон нозир аст. Хотирам … Читать далееҒазали «Ёр рафт аз чашму лекин рўзу шаб дар хотир аст»-и Ҷомӣ.

Ғазали «То диламро по дар он кў баста шуд»-и Ҷомӣ.

То диламро по дар он кў баста шуд, Роҳи рафторам зи ҳар сў баста шуд. Ноқаи азми ҷаҳонпаймойро Бар сари он кўй зону баста шуд. Он миён омад чу мўям бар хаёл, Риштаи ҷонам бар он мў баста шуд. Шишаи дилро ба фикри қоматаш, Дар дарун сад нахли дилҷў баста шуд. Чашми ман н-омад ба … Читать далееҒазали «То диламро по дар он кў баста шуд»-и Ҷомӣ.