Ғазали «Оташ андар хирмани мо зад»-и Ҷомӣ.

Оташ андар хирмани мо зад рухат в-ин равшан аст, Холи мушкини ту бар рух донае з-ин хирман аст. Он рухи нозук чу об аз дида рафт, аммо ҳанўз, Нақши холаш чун сиёҳӣ монда дар чашми ман аст. Ту маро чашмиву то бар бому равзан омадӣ, Чашми ман гаҳ бар канори бому гаҳ бар равзан аст. […]

Continue Reading

Ғазали «Шабам дар мотами ҳиҷрон»-и Ҷомӣ.

Шабам дар мотами ҳиҷрон ду абрӯ дар хаёл омад, Ба сина ҳар куҷо нохун задам, шакли ҳилол омад. Пас аз марг, эй ҳумоюнзоғ, афган устухонамро Дар он саҳро, ки рӯзе бӯи он мушкинғизол омад. Равам дар сояи девори он хуршедрӯ мирам, Чу хоҳад офтоби умрро рӯзе завол омад. Нишони наълҳои маркабаш ҷӯяд сиришки ман, Бале, […]

Continue Reading

Ғазали «Покбозон ҳама наззораи он рӯй кунанд»-и Ҷомӣ.

Покбозон ҳама наззораи он рӯй кунанд, Ростон майл бад-он қомати дилҷӯй кунанд. Ғамзаҳоро макун ангез паи ғopaти дин, Кофиронанд, мабодо, ки бад-ин хӯй кунанд, Чун хати сабзи ту нозук натавонанд навишт, Хушнависон ба масал гap қалам аз мӯй кунанд. Чун шавад хок сарам, бар сари кӯяш фиганед, Бошад, ин коса сафоли саги он кӯй кунанд. […]

Continue Reading

Мундариҷаи ғазалҳои Ҷомӣ.

1. Аз ёри куҳан намекунӣ ёд. 2. Он ки бар гул гиреҳ аз ҷаъди суманбўи ту баст. 3. То диламро по дар он кӯ баста шуд. 4. Ёр рафт аз чашму лекин рўзу шаб дар хотир аст. 5. Оташ андар хирмани мо зад рухат в-ин равшан аст. 6. Боз ҳавои чаманам орзуст. 7. На ғизоле, […]

Continue Reading

Ғазали «Ёр рафт аз чашму лекин рўзу шаб дар хотир аст»-и Ҷомӣ.

Ёр рафт аз чашму лекин рўзу шаб дар хотир аст, Гар ба сурат ғоиб аст, аммо ба маънӣ ҳозир аст. Ошиқ андар зоҳиру ботин набинад ғайри дўст, Пеши аҳли ботин ин маънӣ, ки гуфтам, зоҳир аст. Дар ҳузури дўст ҳар ҷониб назар кардан хатост, Як замон ҳозир нишин, эй дил, ки ҷонон нозир аст. Хотирам […]

Continue Reading

Ғазали «То диламро по дар он кў баста шуд»-и Ҷомӣ.

То диламро по дар он кў баста шуд, Роҳи рафторам зи ҳар сў баста шуд. Ноқаи азми ҷаҳонпаймойро Бар сари он кўй зону баста шуд. Он миён омад чу мўям бар хаёл, Риштаи ҷонам бар он мў баста шуд. Шишаи дилро ба фикри қоматаш, Дар дарун сад нахли дилҷў баста шуд. Чашми ман н-омад ба […]

Continue Reading

Ғазали «Лилладҳ-ил-ҳамд, ки он маҳ зи сафар бозомад»-и Ҷомӣ.

Лилладҳ-ил-ҳамд, ки он маҳ зи сафар бозомад, Нурам аз омадани ӯ ба басар1 бозомад. Аз нами дидаи соҳибназарон сӯи чаман Лолаву сунбули ӯ тозаву тар бозомад. Он ҷигаргӯша, ки чун ашк бирафт аз назарам, Хун шуд аз ғaм ҷигарам, то ба назар бозомад. Бандам аз ҷон камари бандагии ӯ, ки ба лутф Баҳри хунрезии ман […]

Continue Reading

Ғазали «Он маҳ ба ҷониби сафар оҳанг мекунад»-и Ҷомӣ.

Он маҳ ба ҷониби сафар оҳанг мекунад, Саҳрову шаҳр бар дили мо танг мекунад. Эй номабар, ба маҷлиси ӯ номи ман мабар, К-аз гуфтугӯи номи манаш нанг мекунад. Шарҳи камоли шавқ ҳамин бас, ки чашми ман Унвони ин саҳифа ба хун ранг мекунад. Ошиқ фишонда ҷон ба раҳи каъбаи мурод, Зоҳид нишаста пурсиши фарсанг мекунад. […]

Continue Reading

Ғазали «Хоки кӯяшро пас аз куштан ба хунам гил кунед»-и Ҷомӣ.

Хоки кӯяшро пас аз куштан ба хунам гил кунед, Хонае созеду ҷонамро дар ӯ манзил кунед. Чун бирезад хуни ман ин бас дият, к-аз баъди қатл Гоҳ-гоҳе нисбати хунам ба он қотил кунед. Ҳайф бошад хуни ман дар гарданаш, баҳри Худо, Пеш аз он дам, к-ӯ кашад ханҷар, маро бисмил кунед. Тан агар бемор шуд, […]

Continue Reading

Ғазали «Ҷон аз он лабҳо ҳикоят мекунад»-и Ҷомӣ.

Ҷон аз он лабҳо ҳикоят мекунад, Тӯтӣ аз шаккар ривоят мекунад. Ҳар кӣ мегӯяд ҳадиси салсабил, 3-он лаби нӯшин киноят мекунад. Аз рақибон мекунад паҳлӯ тиҳӣ, Ҷониби моро риоят мекунад. Чашми шӯхаш мекашад теғи ҷафо, Лаъли ҷонбахшаш ҳимоят мекунад. Дур аз он лаб ҷон яке нолон най аст, «Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад»1, 3-он […]

Continue Reading

Ғазали «Сароям ба хаёлаш ғазале»-и Ҷомӣ.

На ғизоле, ки сароям ба хаёлаш ғазале, Ё занам аз рухи хуршедмисолаш масале. На кариме, ки кунам фикри мадеҳаш, чу фитад, З-офати даҳр дар аркони маишат халале. На фасеҳе, ки ба бурҳони суханҳои латиф, Бошадам қуввати баҳсею маҷоли ҷадале. Тай шуд асбоби сухан, соқии гулчеҳра куҷост? Ки маи лаъл бувад, он чи надорад бадале. Май […]

Continue Reading

Ғазали «Боз ҳавои чаманам орзуст»-и Ҷомӣ.

Боз ҳавои чаманам орзуст, Ҷилваи сарву суманам орзуст. Накҳати гулро чӣ кунам, эй насим. Бўе аз он пираҳанам орзуст. Тавба зи май кардаму омад баҳор, Соқии тавбашиканам орзуст. Ман кияму базми ту, лекин зи дур Дидани он анҷуманам орзуст. Зистанам бе ту муяссар мабод, Бе ту агар зистанам орзуст. Беш магў, Ҷомӣ, аз он лаб […]

Continue Reading

Ғазали «Он ки бар гул гиреҳ»-и Ҷомӣ.

Он ки бар гул гиреҳ аз ҷаъди суманбўи ту баст, Риштаи ҷони маро дар шикани мўи ту баст. Таъна бар тўтии табъам мазан аз камсуханӣ, Ки бар ў роҳи сухан лаъли сухангўи ту баст. Лиллаҳулҳамд, ки ҷон мўътакифи ҳазрати туст, Гарчи тан бори иқомат зи сари кўи ту баст. Субҳу шаб дида набандам мани ғамдида […]

Continue Reading

Ғазали «Аз ёри куҳан намекунӣ ёд»-и Ҷомӣ.

Аз ёри куҳан намекунӣ ёд, Ин пешаи нав муборакат бод! Фарёди касе намекунӣ гўш, Пеши кӣ кунем аз ту фарёд? Бо давлати бандагет ҳастем, Аз хоҷагии ду олам озод. Шояд, ки туро фаришта хонанд, К-ин лутф надорад одамизод. Он сўхта ёфт лаззати ишқ, К-аз васл нишон надиду ҷон дод. Аз шаккари ҷонфизои Ширин Парвез наёфт […]

Continue Reading

Абдураҳмони Мушфиқӣ — Ғазалиёт

АЗ ҒАЗАЛИЁТ Фитод аз лола оташ тавбаи парҳезгоронро, Ки оташбарг шуд қавсу қузаҳ абри баҳоронро. Чи гуна чоки гул дўзад сабо аз сўзани сабза, Ки дар ҳар ришта беш аз сад гираҳ афтода боронро. Бақое нест бедоди гулу фарёди булбулро. Басе гулҳо тамошо кардаму дидам ҳазоронро, Саги ў дар вафо аз худ маро камтар намедонад, […]

Continue Reading

Аттори Нишопурӣ — Девони ашъор

Пешгуфтор Аттор асосан шоири ғазалсаро буда, дар осораш ғолибан ғазал мавқеи аввалиндараҷа дорад. Девони ашъори Аттор, ки 10 ҳазор байтро фаро мегирад, дақиқан, 9 ҳазору 943 байт аст ва дар ин миён асосан ғазал 873-адад, қасида 30-то, тарҷеот 6-то, рубоиёт 5-ҳазор то ва ғ. Аз ин миён наздик ба ҳазор ғазалу қитъа аст, ки адабиётшиносон […]

Continue Reading

Камоли Хуҷандӣ — Ғазал

Аз ту як соат ҷудоӣ хуш намеояд маро, Бо дигар кас ошноӣ хуш намеояд маро. Гўиям рав з-ин дару султони вақти хеш бош! Баъди султонӣ гадоӣ хуш намеояд маро. Чокаронатро намегўям, ки хоки он дарам, Бо бузургон худситоӣ хуш намеояд маро. Гуфтамаш: дар оби ораз акси ҷони мо намо! Гуфт: ҳар дам худнамоӣ хуш намеояд […]

Continue Reading

Мирзо Абдулқодири Бедил — Ғазалиёт

Зи чашми бенигаҳ будам харобободи ғоратҳо, Ба ҳайронӣ мижа бардоштам кардам иморатҳо. Саводи номаам кам нест дар манъи сафои дил, Ғубори маънии улфат набошад аз иборатҳо. Ба завқи каъба магзар аз тавофи кулбаи Маҷнун, Зи дил ҳар ҷо сувайдо ҷўш зад, дорад зиёратҳо. Ҳуҷуми доғи шавкат кард эҷоди сиришки ман, Арақрез аст ҳар ҷо ҷамъ […]

Continue Reading

Абдулқодирхоҷаи Савдо

Зиндагинома   Абдулқодирхоҷаи Савдо тақрибан дар байни солҳои 1823—1824 дар Бухоро таваллуд шудааст. Возеҳ дар тазкирааш Савдоро аз авлоди шоир ва олими намоёни асри XVII Мавлоно Шариф гуфтааст, аммо дар бораи падари ӯ худи шоир чизе нагуфтааст. Ба ҳар ҳол аз ин гуфтаи Возеҳ ҳамин қадар тахмин кардан мумкин аст, ки падари Савдо низ аз […]

Continue Reading

Муҳаммад Сиддиқ Ҳайрат

Муҳаммад Сиддиқ Ҳайрат соли 1876 дар гузари Арўсони Бухоро таваллуд ёфтааст. Падари ӯ дар масҷиди ҳамон гузар муаззин будааст. Ҳайрат дар ҳафтсолагӣ аз модар ва дар синни 12-солагӣ аз падар ятим монда бошад ҳам, хондани худро давом додааст. Вай дар синни 15-солагӣ ба мадрасаи Муҳаммадалӣ Ҳоҷӣ ва Сўзангарон зиндагонӣ кардааст. Дар охирҳои соли 1895 ва […]

Continue Reading