Мухаммаси Фозил бар ғазали Ҳофиз

Шаби муштоқи рӯят чун саҳар бод. Вафоят дар дили мо мустақар бод. Ҳасуд аз нури ҳуснат бе басар бод. “Ҷамолат офтоби ҳар назар бод, Зи хуби руи хубат хубтар бод» Зиреҳ аз меҳр бодо пайкаратро, Вуҷуди нозуки меҳрофаратро. Хати сероби гулбарги таратро, “Ҳумои зулфи шоҳинпарваратро, Ҳама шоҳони олам зири пар бод» Сазои мақдами улфат набошад, … Читать далееМухаммаси Фозил бар ғазали Ҳофиз