Мақоми Инсон

Хайём худ тимсоли ҷовидона, мураккаб, зебо ва дилпазири рубоиҳои худ буда, дар сатрҳои кўтоҳ — кохҳои забарҷадии мунаққашу оддиэҷоду олимазмун аввал Инсонро бо муҳаббати бузург ситоиш намуда, онро бо худаш шиносонида: Мақсуд зи кулли офариниш моем, Дар чашми хирад ҷавҳари биниш моем. Ин доираи ҷаҳон чу ангуштариест, Беҳ ҳеч шак(к)е, нақши нигинаш моем. Чун инсон … Читать далееМақоми Инсон