Гӯшти мурғ.

Дар замони Шӯравӣ дар рафҳои мағозаҳо гуштҳои мурғи ба назар лоғар дар фурӯш буданд, аммо тамъи хубе доштанд. Аммо мурғҳои ҳозира ба назар фарбеҳменамоянду, лекин тамъи хуб надоранд. Аз рӯи гуфти мутахассисони соҳаи мурғпарварӣ дар замони гузашта мурғҳои зоти бройлерро парвариш наменамуданд. Бройлер аз калимаи англисии «бройл» гирифта шада маънояш «дар оташ доғ кардан аст» … Читать далееГӯшти мурғ.

Маводҳои гигиенӣ дар ҳаёти мо.

Ҳаёти одами ҳозиразамонро бе шампун, гел ва собун тасаввур намудан мумкин нест. Аммо интихоби дуруст на ҳама вақт муяссар мешавад. 3 литр шампун, 1 литр гел барои душ ва 1 килограм собун дар як сол, ана ҳамин қадар маҳсулоти шустушӯӣ барои одамиҳозиразамон лозим аст. Бо ин мақсад барои мо корхонаҳои калон заҳмат мекашанд. Истеҳсолкунандагон моро … Читать далееМаводҳои гигиенӣ дар ҳаёти мо.

Сухан ганҷинаи бузургест.

Бо сухан мардум омадааст падид, Бо сухан ҷони у расад ба ҷинон. Сухан ганҷинаи бузургест, ки баробари аз забон падид омаданаш чун дурри гарон ва ҷилобахши шунавандаро ба худ ҷалб менамояд. Хоҳ ҷолиб бошад, хоҳ не. Сухан тиреро мемонад, ки баробари аз камон ҷастан метавонад касеро ё ҷизеро ҳалок созад. Сухан нушдоруеро мемонад, ки беморонро … Читать далееСухан ганҷинаи бузургест.

Зан-модар ҳастии зиндагӣ.

Модар — модар ту беҳтарин армонӣ,  Шодӣ ба дилу ба хонадон эҳсонӣ. Аз меҳру навозишат мунаввар олам, Дар даҳр ҳамеша ҷовидон мемонӣ. Модар беҳтарин армон, азизтарин ҳастӣ, муқаддастарин муъҷиза ва арзандатарин сарватест, ки ҳамагонро ҳаёт бахшидааст. Аз ҳастии паӣкари бузургаш ба дили кас қуввату мадор, тавоноиву қарор ва меҳру муҳаббати беканор пайдо мегардад. Тавоноии модар … Читать далееЗан-модар ҳастии зиндагӣ.

Бад макун ки бад афтӣ!

Мафҳуми зишт, нохуб ва норавост дар тамоми давру замонҳо ҳамчун амали ношоиста, носазо ва номатлуб дониста мешавад. Бадӣ чун фасоду зиён танҳо ва танҳо зиштиву нооромӣ падид меорад, зеро ин амал хоси ҳаӣвоноту дарандаҳо ва ҳашароти зараррасон аст, ки онҳоро табиат чунин офарида. Инсоният чун бандаи хокии ҷаҳони гузарон бояд хоси хислатҳои ба худ хос, … Читать далееБад макун ки бад афтӣ!

Нашъамандӣ – вабои аср

Нафсу шайтон мебаранд аз разҳ туро. То биандозанд андар чаҳ туро. Фармуда Фаридуддини Аттор. Кору кирдори ношоиста, амали номатлуб касро аз роҳи дурусти ҳаёт гардонда, ӯро рӯ ба табоҳиву заволӣ меорад. Нашъа низ чун моддаи мадҳушкунанда, бадтаъсир рӯ ба маргу табоҳиоваранда инсонро ба касодӣ, носолимӣ ва беобрӯгӣ мерасонад. Нашъаманд касест, ки аз обрӯю ҳиммати худу … Читать далееНашъамандӣ – вабои аср

Адаб осоиши аҳвол бошад

Одамизод агар ки беадаб аст, одам нест, Фарқ дар байни бани одаму ҳайвон адаб аст.           Адаб бузургтарин нишонаи инсони комил, дурахшонтарин ва арзантарин пояи зиндагист. Он тоҷи бузургест, ки ҳамаро сазовору лоиқ нест. Шахси боадабро ҳамагон ҳамчун шахси оқилу фарзона пешвою баландҳиммат ва намунаи ибрати дигарон мешиносанд. Шахси боадаб дар ҳама ҷо соҳибиззат аст. … Читать далееАдаб осоиши аҳвол бошад

Ташаккул ва инкишофи ташвиқи тарзи ҳаёти солим дар Тоҷикистон

Одамонро ба тарзи ҳаёти солим боваркунондан – асоси саломатии хуб-яке аз вазифаҳои онҳоест, ки дарди мардумро кам карданианд. Тарзи ҳаёти солим ҳамчун усули пешгирӣ кардани бемориҳо то соли 1920 вуҷуд надошт. Унсурҳои соддалавҳонаи риояи беҳдошт ҳамчун талаботи одат ва ё маросим ҳисобида шуда, аз насл ба насл дода мешуд. Зарурати иҷрои баъзе талаботи беҳдоштро асосан … Читать далееТашаккул ва инкишофи ташвиқи тарзи ҳаёти солим дар Тоҷикистон

Аз дўсти нодон душмани доно беҳтар аст.

То тавонӣ, дӯстонро гум макун, Дӯстони меҳрубонро гум макун. (М. Турсунзода) Оре, дӯст беҳтарин, наздиктарин ва азизтарин касест, ки инсонро дар зиндагӣ роҳбалад аст. Дӯст касест, ки ҳамчун оина айбатро рӯ ба рӯ гуфта, ҳамеша мекӯшад, маслиҳатчии наздик бошад. Дӯстон бояд дар ҳамаи мавридҳо мададрасон, ёвар ва ислоҳкунандаи ҳама гуна хатогиву нуқсонҳо бошанд. Дӯст он … Читать далееАз дўсти нодон душмани доно беҳтар аст.

Қонун раҳнамои зиндагии мо

«Ҳадафи сиёсиси мо барпо кардани давлати демократию ҳуқуқбунёд аст. Дар ии ҷода, Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун санади воломақоми миллат ва шоҳсутуни устувори сулҳу ваҳдат, раҳнамои ҳамешагии мо хоҳад буд», – гуфтааст Президенти кишварамон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон. Яке аз дастовардҳои бузурги даврони Истиқлоли Ҷумҳурии Тоҷикистон қабули Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад, ки соли 1994 сурат гирифтааст. Акнун … Читать далееҚонун раҳнамои зиндагии мо