Марди ҳамеша хурсанд

Буд, набуд, як подшоҳу як вазир буд. Як рӯз подшоҳ ба вазир гуфт: — Хеле вақт аст, ки аз дарбор берун нашудаем, биё, сайри саҳро кунему ғубор аз диламон барорем. Вазир гуфт: — Гапи маъқул мегӯед, подшоҳам, сайру гашт кунему бинем, ки дар мамлакат чӣ гапҳо ҳаст, кӣ чӣ хел зиндагӣ мекунад. Подшоҳу вазир ба … Читать далееМарди ҳамеша хурсанд