Мавлоно — Ҷaлолуддин Муҳаммади Румӣ

Рўзгор вa осори Мавлоно   Шашуми рабеъулаввали соли 604 ҳиҷрӣ, баробар бо 30 сентябри соли 1207 милодӣ дар яке аз хонадонҳои мўътабари Балх. хонадони фақеҳи маьруфу машҳури вақт Баҳоуддин Валад тифлаки маъсуме дида ба олами ҳастӣ кушуд, ки бо мурури замон ва гузашти айём ҳамчун симои беназири фарҳангу адаб дар сафи маъруфону маҳбубони тамаддуни ҷаҳон … Читать далееМавлоно — Ҷaлолуддин Муҳаммади Румӣ

Мавлоно — Ғазалҳо

Ҷалолуддини Румӣ то зуҳури Шамси Табрезӣ дар уфуқи Қуния ба шеъру шоирӣ сару коре надошт. Шиносоӣ бо ин марди соҳибиродаву маҳкамақида, ки ба расмиёти динию мазҳабӣ бо чашми ҳақорат менигарист ва ҷозибаи умумиҷаҳонии ишқро асоси ҳастӣ ва мояи зиндагӣ мешуморид, боиси табаддулоти куллӣ дар андеша ва зоҳиру ботини Мавлоно гардид. Ин марди наҷибу аҷибро Мавлоно … Читать далееМавлоно — Ғазалҳо

Мавлоно — Ҳикоятҳо

ҲИКОЯТИ БОҒБОН, СЎФӢ, ФАҚЕҲ ВА АЛАВӢ Боғбоне чун назар дар боғ кард, Дид, чун дуздон, ба боғи худ се мард. Як фақеҳу як шарифу сўфие. Ҳар яке шўхе, фузуле, йўфие2. Гуфт: «Бо инҳо маро сад ҳуҷҷат аст, Лек ҷамъанду ҷамоат раҳмат аст. Барнаёям яктана бо се нафар, Пас, бибуррам-шон нахуст аз якдигар. Ҳар якеро ман … Читать далееМавлоно — Ҳикоятҳо

Мавлоно — Ҳикоятҳо

Ҳикояти зоҳир шудани фазл ва ҳунари Луқмон Xоҷаи Луқмон чу Луқмонро шинохт, Банда буд ўрову бо ў ишқ бохт. Ҳар таоме, к-оваридандӣ ба вай, Кас сўи Луқмон фиристодӣ зи пай, То ки Луқмон даст сўи он барад Қосидан1, то хоҷа пасхўрдаш хўрад. Сўри2 ў хўрдию шўр ангехтӣ, Ҳар таоме, к-ў нахўрдӣ, рехтӣ, В-ар бихўрдӣ, бедилу … Читать далееМавлоно — Ҳикоятҳо

Мавлоно — Ҳикоятҳо

ҚИССАИ МУРҒ ВА САЙЁД Он яке мурғе гирифт аз макру дом, Мурғ ўро гуфт: «К-эй хоҷа(и) ҳумом1, Ту яке мурғе заифе ҳамчу ман, Сайд карда хўрда гир, эй некзанн2; Ту басе говону мешон хўрдаӣ, Ту басе уштур ба қурбон кардаӣ. Худ нагаштӣ сер з-онҳо дар заман, Ҳам нагардӣ сер аз аҷзои ман. Мар-маро озод гардон … Читать далееМавлоно — Ҳикоятҳо

Мавлоно — Ҳикоятҳо

Марди аблаҳ ва хирс Аждаҳое хирсро дармекашид, Шермарде рафту фарёдаш расид. Шермардонанд дар олам мадад, Он замон, к-афғони мазлумон расад. Бонги мазлумон зи ҳар чо бишнаванд, Он тараф чун раҳмати Ҳаққ медаванд. Он сутунҳои халалҳои ҷаҳон, Он табибони маразҳои ниҳон. Маҳзи меҳру довариву раҳматанд, Ҳамчу Ҳақ беиллату беришватанд. «Ин чӣ ёрӣ мекунӣ якборагиш?» Гўяд: «Аз … Читать далееМавлоно — Ҳикоятҳо

Мавлоно — «Маснавии маънавӣ»

Ҳамин «Маснавии маънавӣ»-ст, ки номи Мавлоноро шўҳратёр кардаву тавони суханвариашро найваста меафзояд. Ин асар дар вазни рамали мусаддаси мақзуф (фоилотун, фоилотун, фоилун: -V — — / -V — — / — V -) навишта шуда, дар он масойили бисёри диниву мазҳабӣ, фалсафӣ, тасаввуфӣ ва иҷтимоъиву сиёсии замони пурмоҷарои мутафаккир акс ёфтааст. Тавре ки ишора рафт, … Читать далееМавлоно — «Маснавии маънавӣ»

Мавлоно — Маснавии маънавӣ, ҳикоят

Қиссаи бозаргон ва тўтии маҳбуси ў Буд бозаргону ўро тўтие, Дар қафас маҳбус, зебо тўтие. Чунки бозаргон сафарро соз кард, Сўйи Ҳиндустон шудан оғоз кард. Ҳар ғулому ҳар канизакро зи ҷуд Гуфт: «Баҳри ту чӣ орам? Гўӣ зуд». Ҳар яке аз вай муроде хост кард, Ҷумларо ваъда бидод он некмард. Гуфт тўтиро: «Чӣ хоҳӣ армуғон … Читать далееМавлоно — Маснавии маънавӣ, ҳикоят