Мирзо Абдулқодири Бедил — Ғазалиёт

Зи чашми бенигаҳ будам харобободи ғоратҳо, Ба ҳайронӣ мижа бардоштам кардам иморатҳо. Саводи номаам кам нест дар манъи сафои дил, Ғубори маънии улфат набошад аз иборатҳо. Ба завқи каъба магзар аз тавофи кулбаи Маҷнун, Зи дил ҳар ҷо сувайдо ҷўш зад, дорад зиёратҳо. Ҳуҷуми доғи шавкат кард эҷоди сиришки ман, Арақрез аст ҳар ҷо ҷамъ … Читать далееМирзо Абдулқодири Бедил — Ғазалиёт

Мирзо Абдулқодири Бедил

Достони «Комде ва Мадан» Достони мазкур дар дохили «Ирфон» омада, зиёда аз 900 байтро дар бар мегирад. Сюжети достон аз эҷодиёти даҳанакии халқи Ҳинд сарчашма мегирад. Дар қарнҳои пешин дар байни ҳалқи ҳинду саргузашт ё ишқу ошиқии ду намояндаи аҳли ҳунар хеле машҳур будааст. Бедил ҳам сюжети афсонаро омўхта, аз нав кор карда, асоси достони … Читать далееМирзо Абдулқодири Бедил

Мирзо Абдулқодири Бедил

(1644-1720) Бедил, маро ҳарзасарой шон Мадҳи миру ситоиши султон нест 3-ин даст каломе, ки зи мо мешунав Ғайр аз исори хизмати ёрон нест.   Шоир, нависанда ва файласуфи бузург Мирзо Абдулқодири Бедил шўҳрати ҷаҳонӣ дорад. Ў дар сарзамини Ҳиндустон чароғи илму адаби моро боз ҳам фурўзонтар кард. Дар қарнҳои минбаъда услубу сабки Бедил ҳамчун мактаби … Читать далееМирзо Абдулқодири Бедил

Мухаммас бар ғазали Бедил — Садриддин Айнӣ

Абри хат бебок чун бар рўи моҳе меравад, Ашки сурхам з-ин алам бар чеҳрагоҳе меравад. Гарчи имрўзат лақаб навхат паноҳӣ меравад, «Баъд аз инат сабзаи хат дар сиёҳӣ меравад, Эй зи худ ғофил, замони хушнигоҳӣ меравад». Нест ҳоҷат корвони ишқро бонги дуҳул, Ошиқонро аз назар пўшида мебошад субул, Аз куҷо омад, надонӣ, нашъа дар минои … Читать далееМухаммас бар ғазали Бедил — Садриддин Айнӣ