Адабиёти муосири тоҷик — Садриддин Айнӣ

Осори бузурги Садриддин Айнӣ, ки саросар  зиндагиро вақфи хидмат ба одамизодзодагон кард ва партаве бар ҷаҳони маърифат тофт, ки ҳаргиз фурў нахоҳад нишаст, дар миён ҳаст ва хоҳад буд ва ҷовидон хоҳад монд. Саид Нафисӣ Тарҷумаи ҳол           «Ёд дорам, — мегӯяд шодравон адабиётшинос Турақул Зеҳнӣ, — ки саҳни Регистон моломоли одам буд. Ман ҳам … Читать далееАдабиёти муосири тоҷик — Садриддин Айнӣ

Вабо

Дар тобистони соли 1893 (1310 ҳиҷрӣ) дар Бухоро боз вабо пайдо шуд. Маъмурони Руссияи подшоҳӣ, ки дар Когон менишастанд, дар ин кор бетараф намонданд: онҳо дар Когон, ки бевосита дар таҳти тасарруфи худашон буд, беморхонаи вабоӣ ташкил намуданд ва дар вокзали роҳи оҳан қоидаҳои карантинро ҷорӣ карданд. Ба ҳукумати Бухоро ҳам таклиф намуданд, ки беморхонаи … Читать далееВабо

Садриддин Айнӣ

(1878—1954) АЗ ТАЪРИХИ РЎЗГОР … Бояд гуфт, ки рўзгори воқеии С. Айнӣ баъд аз пирўзии Инқилоби халқии Бухоро (2.09.1920) то имрўз барои алоқамандони адабиёти бадеӣ чандон равшан нест. Он чи ба ин бахши сарнавишти ў сурат бастааст, дар муҳити сиёсии дигар навишта шудааст. Назар ба иқрори К. Айнӣ (фарзанди бузурги адиб) дар Инқилоби Бухоро мардум … Читать далееСадриддин Айнӣ