Намунаи тарзи навишти ҳуҷатҳо.

Ариза (намуна) Ба дирекори мактаби миёнаи №___-уми нoҳияи Синои шаҳри Душанбе (ному насаб), аз номи (ному насаб) ноҳияи Сино, кӯчаи_________,

Читать далее

Ғазали «Покбозон ҳама наззораи он рӯй кунанд»-и Ҷомӣ.

Покбозон ҳама наззораи он рӯй кунанд, Ростон майл бад-он қомати дилҷӯй кунанд. Ғамзаҳоро макун ангез паи ғopaти дин, Кофиронанд, мабодо,

Читать далее

Образҳои достони «Юсуф ва Зулайхо»-и Ҷомӣ.

 Образҳои достон низ хеле ҷолибанд. Ду образи марказии асар-нақшхои Юсуф (а) ва Зулайхо аст. Образҳои фаъоли дигар Яъқуб(а), хоҳари бузурги

Читать далее

Дар фазоили сухан.

Дастаи гул аз чамани фазоили сухан чидан ва риштаи тамом сабаби назми китоб бар он печидан. Сухан дебочаи девони ишқ

Читать далее

Мазмуни мухтасари достони «Юсуф ва Зулайхо»-и Ҷомӣ.

Шоир ёде аз пайғамбарон намуда: Одам, Шис, Идрис, Нўҳ, Халилуллоҳ, Исҳоқ, Яъқуб, Юсуф, ки ёздаҳ бародар дорад, дар ибтидо зикр

Читать далее

Тавзеҳи достони «Юсуф ва Зулайхо»-и Ҷомӣ.

Шояд дар олам мисли қиссаи «Юсуф ва Зулайхо» қиссаи ҷонгудозу ҷигарсўзе набошад, зеро ба таъсирнокии ин қисса китобҳои муқаддаси «Таврот»

Читать далее

Тавзеҳи «Тӯҳфат-ул-аҳрор»-и Ҷомӣ.

Ин достон сеюмин достони «Ҳафт авранг»-и Ҷомӣ буда, он дар пайравии «Махзан-ул-асрор»-и Низомӣ ва «Матлаъ-ул-анвор»-и Хусрави Деҳлавӣ навишта шудааст. Ҳамчунон

Читать далее

Панди Ҷомӣ ба писараш Юсуф.

Эй шаби уммеди маро моҳи нав! Дидаи бахтам ба ҷамолат гарав. Аз паси сӣ рўз барояд ҳилол, Рўй намудӣ ту

Читать далее

«Дар ишорат ба ишқ»-и Ҷомӣ.

Дар ишорат ба ишқ, ки шўри он намаки хони ҷигархўрон аст ва ҷароҳати он роҳати ҷони дилфигорон Равнақи айёми ҷавонист

Читать далее

Ҳикояти «Ошиқи булҳавас».

Булҳавасе бар сари роҳе расид, Ҷилвакунон чордамоҳе1 расид. Ҳола шуда гирди қамар маъҷараш2, Хайма зада бар маҳу хур3 чодараш. Нағмасаро

Читать далее

Ҳикояти «Кашаф ва ду бат»

Баст ба сад меҳр бар атрофи Шат1 Ақди муҳаббат кашафе2 бо ду бат3. Шуд ба фароғат зи ғами рўзгор Қоидаи

Читать далее