Боғдорӣ.

Боғдорӣ яке аз соҳаҳои муҳими кишоварзии Тоҷикистон ба шумор рафта, барои баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум ёрии калон мерасоанд. Барои саломатии одамон меваҷот кумаки калон мерасонад, чунки дар таркиби мевагиҳо бисёр маводҳои зарурӣ ба монанди витиаминҳо, сафедаҳо, ангиштобаҳо, чарбҳо, қанд ва ғайраҳо мавҷуд мебошад. Мувофиқи Барномаи стратегии тараққиёти ин соҳа дар муддати то солҳои 2005 … Читать далееБоғдорӣ.

Одоби шогирд

Ҳеҷ коре бе устоде муяссар намешавад, ва ҳар ки бе устод коре кунад бебунёд бошад. Одоби шогирд ин аз муаллим вобастааст ва баъд аз оила, сарчашма мегирад. Кӯдаке, ки аз хурди бо ақлу тамиз аст то охири умр ҳамин хел меравад. Ва инсоне, ки аз хурди бе ақлу бе фаросат бошад ҳамин тавр ба балоғат … Читать далееОдоби шогирд

Одоби хӯрдан

1. Шустани дасту даҳон қабл ва баъд аз хӯрдани ғизо мӯҷиби баракати ғизо аст. 2. Қабл аз хӯрдани ғизо «Бисми-л-Лоҳ» бигӯ. 3. Бо дасти рост бихӯр. 4. Аз ҷулӯи худ ғизо бихӯр, яъне ба ҳар тарафи коса даст наандоз ва аз пеши худат бихӯр. 5. Ҳаргиз бо дасти чап хӯрду нӯш макун, зеро Шайтон бо … Читать далееОдоби хӯрдан

Диалектика – чун назарияи умумии инкишоф.

Дар мархалаи кадимтарини маданияти  инсони, ки бо «типи асотирии тафаккур» ном чиз алокаманд аст, дастури аз руи характераш идеалис-тии «чонбахшй» ба объектхои олами моддй, ба онхо нисбат додани хосиятхои психологии ба худи инсон хос асоси чахонфахмии аслан хамаи халкхои кадима карор гирифта буд. Ва­ле чунин чахонфахмии идеалистй холо ба маънои тамоми ка­лима фалсафа набуд. «Материализми … Читать далееДиалектика – чун назарияи умумии инкишоф.

Муаммоҳои гузариш ба низоми иқтисоди сабз

Андешаи ҳокимон барои мардуми ҳамаи давру замон аҳамияти бузурги таърихию стратегӣ дорад, зероҳаёт бидуни татбиқи ғояи онҳо мукаммал буда наметавонад. Дар масири таърих инсоният ҳеҷ гоҳ чунимрӯз барои рушд ва инкишоф додани сохтори тафаккуру андешаҳои худ имконият фароҳам наоварда буд. Бо вуҷуди ҳама комёбиҳои бадастомада, як қатор муаммоҳои сиёсӣ, иқтисодӣ ва экологӣ насли сайёраро ба ташвиш андохта, уламову ҳукамои давр ҷиҳати бартараф намудани онҳо, идеяҳои комилан нави рушдро пешниҳод намуда истодаанд. Албатта, ҳаёти инсонӣ бе мушкилию муаммо буда наметавонад, вале вазифаи илму сиёсат варисолати ҳоким дар заминаи андешаҳои олим барои аҳли башар идеяи роҳи расидан ба «зиндагии хуб»- ро нишон дода тавонистан аст. Мусаллам аст, ки ҳар як давлату ҷомеа маҳз худ бояд нақши роҳи худроҷиҳати ҳадди ақал мукаммалгардонии ҳаёти сиёсӣ — экологии худ ва муттаҳид намудани доираииқтисодӣ дар фазои ягонаи ҷаҳонӣ муайян созад. Имрӯз дар сайёраи Замин муаммоҳои экологии ба ҳамагон маълум мавҷуд аст, чун болоравиитаъсири газҳои гулхонаӣ, харобсозии радиатсия, заҳролуд шудани қабати ҳаво, ҳодисаҳои тағирёбиииқлим ва ивазшавии ирсият, бӯҳрони экологӣ, нестшавии захираҳои табиӣ, норасоии оби нӯшокӣ, афзоиши партовҳо, муаммоҳои демографӣ ва ғайраҳо. Барои рафъи ин муаммоҳо роҳҳои гуногунмебояд ҷуст, то дар роҳи гузаштан ба низоми иқтисоди сабз ғолиб шавем. Бинобар ин андешаҳои поёнкомилкунандаи афкори мо дар … Читать далееМуаммоҳои гузариш ба низоми иқтисоди сабз

Фалсафаи форсу тоҷик дар аҳди қадим

  Фалсафаи тоҷик дар аҳди бостон. Таълимоти зардуштия, монавия ва маздакия. Таълимоти зурвония, даҳрия, табоия.   ФАЛСАФАИ ТОҶИК ДАР АҲДИ БОСТОН. ТАЪЛИМОТИ ЗАРДУШТИЯ, МОНАВИЯ ВА МАЗДАКИЯ     3ардуштия – ақоиди динӣ-фалсафист, ки асосгузораш Зардушт мебошад. Осораш «Авесто» аст, ки иборат аз панҷ китоб: «Ясно» – роҷеъ ба масоили шаръия ва давраҳо буда, «Готҳо» (сурудҳо)-ро … Читать далееФалсафаи форсу тоҷик дар аҳди қадим

Дониш хоҳӣ, такрор кун!

Пас, бисёр кӯшиш мебояд, то ҳар вақт омӯхт. Агар манбаи омӯзишие пайдо нашуд, аз нодон метавон чизе омӯхт ва бо чашми дил ба ӯ нигарист ва бо басорати ақл бар вай назар кард. Он низ афзоиши дониши ту хоҳад буд. Бо омӯхтани алфози наве бо омӯхтани маънии дигаре барои кас ҷаҳони дигаре равшан мегардад. Як … Читать далееДониш хоҳӣ, такрор кун!