«Тоҷикнома»-Ҷанги Ирон ва Турон дар фалсафаи «Авесто». боби 5

Аз китоби «Тоҷикнома»

Боби 5. Ҷанги Ирон ва Турон дар фалсафаи «Авесто»

Каёнӣ агар ҷанг ба Турон кард,
Ҳахома дигар ҷанг ба Юнон кард.

Ҳахома ба Мисру ба Бобул рафт,
Сари мӯи Ховар чу кокул рафт.

Каёнро зи Турон на кохе расид,
На тилло, на гавҳар, на боғе расид.

Саки кӯчи орӣ магар хон дошт,
Магар шаҳру рустову айвон дошт?

Каёнро ба Турон чаро ҷанг буд,
Магар ҷанг ба саҳрову бо чанг буд?

Чаро ҷанги Турон на охир дошт,
На мантиқи таърих, на хотир дошт?

Агар ори Ирон тамаддун дошт,
Чаро оташи ҷанг ба гардун дошт?

Магар кӯчи орӣ ду тақсим шуд,
Чу Ирону Турони доим шуд?

Вале қисмати ор зи Зардушт буд,
Сафеду сияҳро сару пушт буд.

Ва таззоди олам дар он роҳ дошт,
Ва хуршеди олам дар он моҳ дошт.

Сафедӣ ба торик агар ҷанг дошт,
Чу русто ба саҳро магар ҷанг дошт?

Чу хуршеди Ирон сафед ҳасту рӯз,
Маҳи шоми Турон дурахшад ҳанӯз.

Сафедро ба торик чаро ҷанг аст,
Магар синаи шаб варо танг аст?

Сафедӣ магар ёри торик набуд,
Ба Лайлӣ чу Маҷнуни содиқ набуд?

Сафедӣ магар нури кайҳонӣ нест,
Зи Кайҳони торику пинҳонӣ нест?

Сафед лушти торик бувад рӯзу шаб,
Ва маҳ пушти хуршед равад рӯзу шаб.

Пас ин ҷанги Хуршеду Маҳтоб нест,
Чаро нури Хуршед зи Маҳтоб хест.

Вале ҷанги Ирон ба Турон буд,
Ва ин ҷанги сӯзону тулон буд.

Магар ори Турон зи девон буд,
Ва ё ори Ирон зи инсон буд?

Магар деви Турон зи одам набуд,
Ва ё деви Ирон дар олам набуд?

Худованд ҷаҳонро ду тақсим кард,
Сафеду сияҳро чу тасмим кард.

Сафедй бибурд сӯи Иронзамин,
Сиёҳӣ кашид рӯи Туронзамин.

Сияҳ шуд чу номе ба турониён,
Сафедӣ бишуд рамзи ирониён.

Яке кӯчи орӣ зи Турон шуд,
Дигар кӯчи орӣ зи Ирон шуд.

Сафеду сияҳро зи Яздон буд,
Ва ин ҷанги инсон ба девон буд.

جنگ ایران و توران در فلسفة اوستا 

کیانی اگر جنگ به توران کرد،
هخامه دیگر جنگ به یونان کرد.

هخامه به مصر و به بابل رفت،
سر موی خاور چو کاکل رفت.

کیان را ز توران نه کاخی رسید،
نه طلا، نه گوهر، نه باغی رسید.

سک کوچ عاری مگر خان داشت،
مگر شهر و روستا و ایوان داشت؟

کیان را به توران چرا جنگ بود،
مگر جنگ به صحرا و با چنگ بود؟

چرا جنگ توران نه آخر داشت،
نه منطق تاریخ، نه خاطر داشت؟

اگر آر ایران تمدّن داشت،
چرا آتش جنگ به گردون داشت؟

مگر کوچ عاری دو تقسیم شد،
چو ایران و توران دائم شد؟

ولی قسمت آر ز زردشت بود،
سفید و سیه را سر و پشت بود.

و تزّاد عالم در آن راه داشت،
و خورشید عالم در آن ماه داشت.

سفیدی به تاریک اگر جنگ داشت،
چو روستا به صحرا مگر جنگ داشت؟

چو خورشید ایران سفید هست و روز،
مه شام توران درخشد هنوز.

سفید را به تاریک چرا جنگ است،
مگر سینة شب ورا تنگ است؟

سفیدی مگر یار تاریک نبود،
به لیلی چو مجنون صادق نبود؟

سفیدی مگر نور کیهانی نیست،
ز کیهان تاریک و پنهانی نیست؟

سفید لوشت تاریک بود روز و شب،
و مه پشت خورشید رود روز و شب.

پس این جنگ خورشید و مهتاب نیست،
چرا نور خورشید ز مهتاب خیست.

ولی جنگ ایران به توران بود،
و این جنگ سوزان و تولان بود.

مگر آر توران ز دیوان بود،
و یا آر ایران ز انسان بود؟

مگر دیو توران ز آدم نبود،
و یا دیو ایران در عالم نبود؟

خداوند جهان را دو تقسیم کرد،
سفید و سیه را چو تصمیم کرد.

سفیدی ببُرد سوی ایرانزمین،
سیاهی کشید روی تورانزمین.

سیه شد چو نامی به تورانیان،
سفیدی بشد رمز ایرانیان.

یکی کوچ عاری ز توران شد،
دیگر کوچ عاری ز ایران شد.

سفید و سیه را ز یزدان بود،
و این جنگ انسان به دیوان بود.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *