Саъдии Шерозӣ

Бани одам аъзои якдигаранд, Ки дар офариниш зи як гавҳаранд, Чу узве ба дард оварад рўзгор, Дигар узвҳоро намонад қарор. Ту к-аз меҳнати дигарон беғамӣ, Нашояд, ки номат ниҳанд одамӣ! Муслиҳиддин Абумуҳаммад Абдуллоҳ ибни Мушрифиддин ибни Муслиҳиддин Саьдии Шерозӣ соли 1184 дар маркази Форс — шаҳри Шероз ба дунё омадааст. Аз рўи гуфтаи худи Саъдии … Читать далееСаъдии Шерозӣ

Мавлоно — Маснавии маънавӣ, ҳикоят

Қиссаи бозаргон ва тўтии маҳбуси ў Буд бозаргону ўро тўтие, Дар қафас маҳбус, зебо тўтие. Чунки бозаргон сафарро соз кард, Сўйи Ҳиндустон шудан оғоз кард. Ҳар ғулому ҳар канизакро зи ҷуд Гуфт: «Баҳри ту чӣ орам? Гўӣ зуд». Ҳар яке аз вай муроде хост кард, Ҷумларо ваъда бидод он некмард. Гуфт тўтиро: «Чӣ хоҳӣ армуғон … Читать далееМавлоно — Маснавии маънавӣ, ҳикоят

Панду андарзҳои Мавлавӣ.

Дона чун андар замин пинҳон шавад, Сирри ў сарсабзии бўстон шавад. Кори поконро қиёс аз худ магир, Гарчи монад дар навиштан шер шир. Кори мардон рўшаниву гармӣ аст, Кори дулон ҳилаву бешармӣ аст. Чун ғараз омад. ҳунар пўшида шуд, Сад ҳиҷоб аз дил ба сўйи дида шуд. Чун диҳад қозӣ ба дил ришва қарор, Кай … Читать далееПанду андарзҳои Мавлавӣ.

Истиора.

Истиора калимаи арабист, маънои аслиаш ба орият, амонат ва гаравгон гирифтан аст, аммо дар илми бадеъ аз ҷумлаи санъатҳои маънавист, ки ба ҷои як калима калимаи дигарро истифода мебаранд. Истиора ҳам ба маҷоз ва ҳам ба ташбеҳ наздик аст. Донишмандони илми бадеъ истиораро як нави маҷоз медонанд ба ин маънӣ, ки дар истиора калима аз … Читать далееИстиора.

Қасидаи ҳабсия «Тиру теғ аст бар дилу ҷигарам» ва «То тавонӣ, макаш зи мардӣ даст»

ҚАСИДАИ ҲАБСИЯИ «ТИРУ ТЕҒ АСТ БАР ДИЛУ ҶИГАРАМ» МАСЪУДИ САЪДИ САЛМОН Тиру теғ аст бар дилу ҷигарам, Ғаму тимори духтару писарам. Ҳам бад — ин сон гудозадам шабу рўз Ғаму тимори модару падарам. Ҷигарам пора асту дил хаста Аз ғаму дарди он дилу ҷигарам. На хабар мерасад маро з-эшон, На бад — эшон ҳамерасад хабарам. Боз … Читать далееҚасидаи ҳабсия «Тиру теғ аст бар дилу ҷигарам» ва «То тавонӣ, макаш зи мардӣ даст»

Ташбеҳ-хелҳои ташбеҳ.

   Ташбеҳ калимаи арабист. Маънои луғавиаш монанд кардан аст. Ташбеҳ ба маънои истилоҳӣ номи яке аз санъатҳои маънавист, ки чизе ба чизе монанд карда мешавад. Ҳангоми монанд кардани чизе ба чизе ҳатман сифат ё хусусияти муштараки миёни ҳарду чиз ба назар гирифта мешавад. Шоир ё нависанда, барои он ки мақсади хешро пурра ва равшан баён … Читать далееТашбеҳ-хелҳои ташбеҳ.

60 – саволу ҷавоб аз фанни география.

География чист? География калимаи юнонӣ («гео»-Замин, «графо»-менависам) буда, маънояш «тавсифи Замин» мебошад. Вай аз илмҳои бо ҳам алоқаманди табиӣ -географияи табиӣ ва ҷамъиятии географияи иқтисодию иҷимоӣ иборат аст. Географияи табиӣ чист? Географияи табиӣ қонунияти сохт ва таркиби сатҳи Замин, қабатҳои поёнии атмосфера, гидросфера, хок, олами наботот ва ҳайвоноти сатҳи Заминро меомӯзад. 3.Географияи иқтисодӣ чист? Географияи иқтисоди … Читать далее60 – саволу ҷавоб аз фанни география.

Адабиёти бадеӣ.

   Адабиёт як навъи санъат буда, дар тафовут аз меъморӣ, наққошӣ, ҳайкалтарошӣ, кандакорӣ, гулдўзӣ, рассомӣ, мусиқӣ, театр, кино, рақс ва суруд ҳаёти воқеиро бо сухан тасвир мекунад.Адабиёт калимаи арабӣ буда, шакли ҷамъи «адаб» аст ва маънои фазилатҳои маънавӣ (одоб, хулқи нек, хушгуфторӣ, хушнависӣ ва ғайра)-ро дорад. Адабиёт ба маънои васеъ ва маҳдуд фаҳмида мешавад. Агар … Читать далееАдабиёти бадеӣ.

Аритиши миллӣ.

Қувваҳои мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон зодаи истиқлолият буда, дар шароити вазнин таъсис ёфтаанд. Баъди пош хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ кишварҳои навтаъсис, алалхусус давлатҳои мустақили Осиёи марказӣ дар заминаи биною иншооти амнияти ҳарбидошта, қувваҳои мусаллаҳи хешро бунёд намуданд. Ҳамзамон онҳо аз артиши пурқудрати Шӯравӣ техникаи мухталифи ҷангӣ ва яроқу аслиҳаи гуногунро мерос гирифтанд. Вазъи душвори ҳарбӣ-сиёсии он солҳо … Читать далееАритиши миллӣ.

С.Улуғзода Шӯриши Восеъ (романи восеъ)

Шӯриши Восеъ соли 1888 дар Бухорои Шарқӣ ба амал омада, пояи ҳукукмати Манғитияро ба ларза овард. Дар наси бадеӣ асари калонҳаҷме, ки образи Восеъро ба тамоми паҳлу мавриди тасвир қарор дода бошад, романи «Восеъ» аст. С. Улуғзода ба таърихи муборизаҳои адолатхоҳонаи мардуми кӯҳистони тоҷик ҳанӯз аз солҳои 30-юми асри ХХ мароқ зоҳир намуд. Баъдтар нависанда … Читать далееС.Улуғзода Шӯриши Восеъ (романи восеъ)

Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби дувоздвҳум)

Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ДУВОЗДАҲУМ Эшелони ҳарбӣ, ки дувоздаҳ рӯз пеш аз ин аз Сталинобод баромада буд, дар шаби сездаҳум ба хати ҷабҳа расид. Ҷанговарон ба як нимстансияи бекасу нимхароба, ки дар торикӣ хеле ваҳмангез … Читать далееФотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби дувоздвҳум)

Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби ёздаҳум)

Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ЁЗДАҲУМ Аз аввали моҳи январи соли 1942, баъд аз комилан ба анҷом расидани корҳои ташкилӣ, қисми тирандозии тоҷикӣ ба давраи асосии таълими ҷангӣ-сиёсии худ сар кард. Аз аскари қаторӣ сар карда … Читать далееФотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби ёздаҳум)

Хаёлпараст.

Дар як деҳае пиразане зиндагӣ мекард. Ба ғайр аз як мурғе дигар моле надошт. Ин мурғ ҳар рӯз яктоӣ тухм мекард. Ин занак тухмҳоро ба сабаде нигоҳ медошт. Пиразан як писаре ҳам дошт, ки хеле танбал буд! ҳеҷ коре намекард дар ҷои худ фақат хоб мерафт. Агар дар болояш жола борад ҳам аз ҷояш намехест. … Читать далееХаёлпараст.

Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби даҳум)

Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ДАҲУМ Аз аввалин бор рӯ ба рӯ шудан ба Сафар хаёлу нақшаҳои Мамараҷаб аз ёдаш набаромаданд. Рӯзе ки сарфармондеҳи рота мисли Мамараҷаб ҷанговарони нав омадаро ба ихтиёри сержант Сафар Одинаев супурд, … Читать далееФотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби даҳум)

Вазири зирак.

Боре дар мамлакате хушксолӣ омад. На барфи дуруст бориду на борон, ғалла дар саҳрову мева дар боғ норасида ва ҳосили деҳқон нодаравида монд. Гуруснагӣ омад, байни мардум муромурӣ cap шуд. Подшоҳ, аҳволи халқу мамлакатро дида, ба таҳлука афтода, намедонист, ки чӣ кор кунад ва мардумашро аз марг чӣ гуна наҷот диҳад. Бисёр фикр кард, вале … Читать далееВазири зирак.

Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби нуҳум)

Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ НӮҲУМ Меҳмонхонаи Мирбадал. Дар тоқча лампаи ҳафту- ми шишааш хира дармегирад. Ду тирезае, ки якеаш ба  тарафи кӯча, дигараш ба тарафи ҳавлии дарун нигоҳ  мекунад, бо пардаи карбос пӯшида шудааст. Дар … Читать далееФотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби нуҳум)

Нахӯтак.

Буд, набуд, дар як деҳае деҳқоне бо занаш зиндагӣ мекард. Онҳо фарзанд надоштанд. Барои ҳамин зиндагии онҳо бо ғаму ғусса мегузашт. Боре дари ҳавлии онҳоро пирамарди ришсафеди ришдарозе так-так мекунад. Деҳқон дари ҳавлиро кушода пирамардро ба дарун даъват мекунад. Зани деҳкон ҳамон замон дастархони пурнозу неъматро паҳн кард. Дар чойники пурнақш чои кабуд овард, пиёлаи … Читать далееНахӯтак.

70-саволу ҷавоб аз фанни экология қисми 2.

1.Тропосфера чист? Қисми калонтарин, аз рўи масса қабати калонтарини атмосфераи Замин мебошад. 2. Пеститсидҳо чӣ гуна модда мебошад? Моддаҳои химиявие, ки барои маҳви касалиҳо ва зараррасонҳои растаниҳо пешбинӣ шудаанд. 3. Омил чист? Сигналҳои ба организм дохилшавандаро меноманд. 4. Ҳаёт дар рўи замин чанд сол пеш пайдо шудааст? 4 милион сол пеш. 5. Муҳит чист?. Ҷузъҳои … Читать далее70-саволу ҷавоб аз фанни экология қисми 2.

Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби ҳаштум)

Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ҲАШТУМ Ҳамон рӯзҳое ки дар остонаҳои пойтахти Ватани шӯроӣ – Москав ҷангҳои сахти хунин бар зидди фашистон давом мекард, аз Москав, аз Кремл фармон омад, ки мувофиқи талаби халқ дар ҷумҳуриҳои … Читать далееФотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби ҳаштум)

Бузу гӯсфанду гӯсола.

Як бузи кӯтурро соҳибаш ба замини беда cap дод. Чанд рӯз чарида буд, ки буз кам-кам мӯй баровардан гирифт. Рӯзе дар бедазор як гӯсфанди кӯтур пайдо шуд. Бузак давида омаду гӯсфандро шох зад. Гӯсфанд гуфт: -Ҷӯра, маро назан, ман кӯтур шудагӣ соҳибам ин ҷо оварда монд, ки алафи тоза хӯрам. Ту аз як тараф хӯрдан … Читать далееБузу гӯсфанду гӯсола.