Сайидои Насафӣ — БАҲОРИЁТ

…Мехоҳам аз вуҳуш замоне сухан кунам, Дафъи малол то шавад аз табъи мардумон. Рўзе мани ғариб дар айёми навбаҳор Аз кунҷи хона ҷониби саҳро шудам равон. Дидам нишаста бар дари сўрох мушаке, Мекард худ ба худ сифати хешро баён. МУШ Дорам даруни хона зи анвои хўрданӣ, Аз арзану ҷуворию мошу биринҷу нон. Баққол кардааст муҳайё … Читать далееСайидои Насафӣ — БАҲОРИЁТ

Сайидои Насафӣ

Ғазалиёти Сайидо Он кӣ мегиряд ба ҳолам, чашми хунини ман аст В-он кӣ бардорад сарам аз хок болини ман аст. Қаматашро кай зи оғўши назар пинҳон кунам Xун парӣ дар шиша пинҳон ҷоми ширини ман аст, Мекунад таслим бар шохи гулам аз роҳи дур. Нораҷо афтода дасташ он кӣ гулчини ман аст. Орзўи лаълу марҷон … Читать далееСайидои Насафӣ

Санъатҳои бадеӣ дар эҷодиёти Сайидо

Санъату оадеиёти шеъри шоир хеле олист. Маҳорати шоир, пеш аз ҳама, дар он аст, ки ў мазмунҳои олиро бо забони хушобуранг, фасеҳ ба қалам медиҳад. Ягонагии шаклу мазмун бо тамоми ҷузъиёташ дар асарҳои шоир нигоҳ дошта шудааст. Ў вобаста ба мазмун ва идеяи асар шаклро интихоб мекунад, ки мисоли равшани ин «Баҳориёт» шуда метавонад. Шоир … Читать далееСанъатҳои бадеӣ дар эҷодиёти Сайидо

Сайидои Насафӣ — Баҳориёт

Мазмун ва мундариҷаи идеявии «Баҳориёт» «Баҳориёт» ё «Ҳайвонотнома» яке аз асарҳои мукаммали Сайидо буда, дар он беҳтарин ақидаҳои сиёсиву иҷти-моии адиб ифода ёфтаанд. Асар аз ҷиҳати сохт тамсилист, зеро персонажҳои он ҳайвонотанд. Аз тарафи дигар, «Баҳориёт» аз рўи мазмун асари мунозиравӣ мебошад. Дар он ҳайвоноти гуногун бо ҳам мунозира карда, аввал рақибашонро мазаммат карда, сониян … Читать далееСайидои Насафӣ — Баҳориёт

Сайидои Насафӣ — Мухаммас

Мухаммас чист? Мавзўи мухаммасҳои Сайидо Мухаммас шакли шеъриеро мегўянд, ки ҳар банди он аз панҷ мисраъ иборат бошад. Мухаммас мувофиқи мазмун ва салоҳдиди шоир 5-6 банд шуда метавонад. Тарзи қофиябандии он чунин аст: мисраъҳои банди аввал ҳамқофияанд (а а а а а), чор мисраи банди сонӣ ҳамқофия буда, мисраи панҷум ба мисраъҳои банди аввал ҳамқофия … Читать далееСайидои Насафӣ — Мухаммас

Сайидои Насафӣ — Панду ахлоқ

Фикрҳои панду ахлоқии шоир Андешаҳои ахлоқии Сайидо бештар дар ғазалҳояш ба тарзи пароканда баён шудаанд. Шоир таъкид менамояд, ки инсон бояд меҳнат кунад ва бо обилаи кафи даст нон хўрад. Боғбон ҳам, ки ризқи худро ё нони худро ба воситаи меҳнат аз боғаш ба даст меорад: Рў намеорад ба хони ҳеҷ кас соҳибҳунар, Боғбон ризқи … Читать далееСайидои Насафӣ — Панду ахлоқ

Сайидои Насафӣ

Дар фикри дона мўрчае буд даргузар Омад ба шеру гуфт, ки: -«Эй Рустами замон Аз иттифоқи мўрчагон ғофилӣ магар В-арни чаро ҳиқир шуморию нотавон? Хўроки аҳли байти ман аст аз нитоҷи ту, Доим пур аст хонаам аз шербаччагон, Тифлони ширмасти ман имрўз шергир, Хешони нотавоии мананд аз ту комрон». Тарҷумаи ҳол Насаф шаҳрчаи ободе буд. … Читать далееСайидои Насафӣ

Мирзо Турсунзода

Ба хотири шоири бузург, ки роҳи моро дар адабиёт бо нури илҳом ва эъҷози сухан мунаввар кардааст, сари таъзим фуруд меорам. Ч. Айтматов Мирзо Турсунзода соли 1911 дар оилаи устои сангтарош, чармгару чармдўз -Турсун таваллуд ёфтааст. Таваллуди Мирзо барои усто Турсун беҳад хурсандӣ овард. Ў писари ягонаи падар буд. Маҳаллаи онҳо Чармгарон ном дошт ва … Читать далееМирзо Турсунзода

Шоҳнома — Ҳалоки Рустам

Барои мо ровии достонҳои қадимаи халқҳои эронинажод Фирдавсии бузург аст. Ба навбати худ ў низ ровиён доштааст, ривоятҳои аксари ровиёни шоир пеш аз ў дар «Шоҳнома»-и мансур дарҷ шуда будаанд, ки сарчашмаи асосии асари ҷовидонии Фирдавсӣ ҳамон китоб мебошад. Аммо шоир баъзе достонҳоро аз забони гўяндагон ва ноқилони зиндаи халқӣ низ шунида ба назм даровардааст, … Читать далееШоҳнома — Ҳалоки Рустам

Шоҳнома — Фоҷиаи Маздак

Дар замони подшоҳии Қубод дар Эрон аз байни халқ Маздак ном марди доно ва суханваре падид омад, шоҳ ўро вазири худ кард. Боре хушксолӣ рўй дод, зимистони камбарф омад, баҳору тобистон дар ҳаво тиккаи абре пайдо набуд, қатра бороне наборид; тухми ҷаву гандум майса шуду хушкид, ғўраи меваҳо пажмуриду рехт; дар дашту саҳро алаф норасида … Читать далееШоҳнома — Фоҷиаи Маздак

Сухан ганҷинаи бузургест.

Бо сухан мардум омадааст падид, Бо сухан ҷони у расад ба ҷинон. Сухан ганҷинаи бузургест, ки баробари аз забон падид омаданаш чун дурри гарон ва ҷилобахши шунавандаро ба худ ҷалб менамояд. Хоҳ ҷолиб бошад, хоҳ не. Сухан тиреро мемонад, ки баробари аз камон ҷастан метавонад касеро ё ҷизеро ҳалок созад. Сухан нушдоруеро мемонад, ки беморонро … Читать далееСухан ганҷинаи бузургест.

Зан-модар ҳастии зиндагӣ.

Модар — модар ту беҳтарин армонӣ,  Шодӣ ба дилу ба хонадон эҳсонӣ. Аз меҳру навозишат мунаввар олам, Дар даҳр ҳамеша ҷовидон мемонӣ. Модар беҳтарин армон, азизтарин ҳастӣ, муқаддастарин муъҷиза ва арзандатарин сарватест, ки ҳамагонро ҳаёт бахшидааст. Аз ҳастии паӣкари бузургаш ба дили кас қуввату мадор, тавоноиву қарор ва меҳру муҳаббати беканор пайдо мегардад. Тавоноии модар … Читать далееЗан-модар ҳастии зиндагӣ.

Бад макун ки бад афтӣ!

Мафҳуми зишт, нохуб ва норавост дар тамоми давру замонҳо ҳамчун амали ношоиста, носазо ва номатлуб дониста мешавад. Бадӣ чун фасоду зиён танҳо ва танҳо зиштиву нооромӣ падид меорад, зеро ин амал хоси ҳаӣвоноту дарандаҳо ва ҳашароти зараррасон аст, ки онҳоро табиат чунин офарида. Инсоният чун бандаи хокии ҷаҳони гузарон бояд хоси хислатҳои ба худ хос, … Читать далееБад макун ки бад афтӣ!

Султони Қалбам

Як дил мега бирав бирав, Як дилам мега нарав нарав. Тоқат надорад дилам дилам, Бе ту чи кунам?   Пеши ишқи зебо зебо, Хаёли кучаки дунё дунё. Бо ёди туам ҳарҷо ҳарҷо, Таркат накунам.   Султони қалбам ту ҳасти ту ҳасти, Дарвозаҳои диламро шикасти. Паймони ёрӣ ба қалбам ту басти, Бо ман пайвасти.   Акнун … Читать далееСултони Қалбам

САРҚОНУН — САНАДИ МУҚАДДАСУ ТАҚДИРСОЗИ МИЛЛАТ

«Ҳадафи сиёсиси мо барпо кардани давлати демократию ҳуқуқбунёд аст. Дар ин ҷода, Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун санади воломақоми миллат ва шоҳсутуни устувори сулҳу ваҳдат, раҳнамои ҳамешагии мо хоҳад буд», — гуфтааст Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон. Яке аз дастовардҳои бузурги даврони Истиқлоли Ҷумҳурии Тоҷикистон қабули Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон … Читать далееСАРҚОНУН — САНАДИ МУҚАДДАСУ ТАҚДИРСОЗИ МИЛЛАТ

Нашъамандӣ – вабои аср

Нафсу шайтон мебаранд аз разҳ туро. То биандозанд андар чаҳ туро. Фармуда Фаридуддини Аттор. Кору кирдори ношоиста, амали номатлуб касро аз роҳи дурусти ҳаёт гардонда, ӯро рӯ ба табоҳиву заволӣ меорад. Нашъа низ чун моддаи мадҳушкунанда, бадтаъсир рӯ ба маргу табоҳиоваранда инсонро ба касодӣ, носолимӣ ва беобрӯгӣ мерасонад. Нашъаманд касест, ки аз обрӯю ҳиммати худу … Читать далееНашъамандӣ – вабои аср

ХИСЛАТҲОИ НОМАТЛУБ — ДОҒИ ҶОМЕА

Адаб тоҷест аз нури Илохӣ, Бинеҳ бар сар, бирав ҳарҷо ки хоҳӣ. Инсон бузургтарин насли бошуурест, ки маҳз тавассути ақлу хирад, илму маданият, фарҳангу адаби худ аз дигар офаридаҳои Офаридгори бузург тафовут дорад. Инсон — фардиятест, ки дорои ақлу заковати бузург буда мебинад, мешунавад, дарк мекунад ва ҳамаи дидаву шунидаҳояшро бо ёрии ақлу идрок натиҷагирӣ … Читать далееХИСЛАТҲОИ НОМАТЛУБ — ДОҒИ ҶОМЕА

Адаб осоиши аҳвол бошад

Одамизод агар ки беадаб аст, одам нест, Фарқ дар байни бани одаму ҳайвон адаб аст.           Адаб бузургтарин нишонаи инсони комил, дурахшонтарин ва арзантарин пояи зиндагист. Он тоҷи бузургест, ки ҳамаро сазовору лоиқ нест. Шахси боадабро ҳамагон ҳамчун шахси оқилу фарзона пешвою баландҳиммат ва намунаи ибрати дигарон мешиносанд. Шахси боадаб дар ҳама ҷо соҳибиззат аст. … Читать далееАдаб осоиши аҳвол бошад

Ваҳдати миллӣ пояи сулҳ аст.

Сулҳу ваҳдат ифтихори миллати соҳибдилам, Васфи онҳоро намояд, решаи ҷону дилам. Дар миёни қавмҳо паӣвастагӣ моро аз он, Даҳр бинмояд ситоиши мардуми барнодилам. Сулҳу ваҳдат ибораҳоеанд, ки ҳамеша дилчаспу дилнишин ва бо лаҳни шево садо дода, бевосита шунавандаро ба фикр кардан водор месозанд. Сулҳ — оштиву фарзонагӣ, якдигарфаҳмӣ ва толиби осоиштагӣ будани мардумро таҷассумгар аст. … Читать далееВаҳдати миллӣ пояи сулҳ аст.

Савоҳои тестӣ аз фанни таърихи халқи тоҷик қисми 2 (10)

Як таланти давраи Ҳахоманиши чӣ миқдор арзиш дошт? A) Аз 26 кг тилло ё 40 кг нуқра; B) Аз 25 кг тилло ё 33-34 кг нуқра; C) Аз 30 кг нуқра ё 35 кг биринҷӣ; D) Аз 50 кг мис ё 27 кг биринҷӣ; E) Аз 15 кг тилло ё 20 кг биринҷӣ; Дар муҳорибаи … Читать далееСавоҳои тестӣ аз фанни таърихи халқи тоҷик қисми 2 (10)